موضوع اين پروژه طراحی یک ویلا در زميني به مساحت ۵۰۰ مترمربع است. معماری شهرک سروستان دارای یک زبان مشترک، شامل سقف شيرواني و متريال هاي آجر و سيمان و چوب مي باشد. با توجه به زبان معماري بومي شهرک، گونه خانه هاي شمالي (برون گرا) و گونه کوشک (۹ مربع) با يکديگر ترکيب شدند. از بین ساختارهای موجود کلاسیک در معماری، مطالعات زیادی روی ساختار هندسی نه مربع شده است. بهانه‌ای برای تمرین و وارد کردن این ساختار با قوانین تعریف شده از طرف شهرک برای ما فراهم آمد، بدین ترتیب در فاز مطالعاتی و لایه شناختی بستر، الگوی ۹ مربع را برای شکل‌دهی پروژه انتخاب کردیم.

در مرحله‌ی اولیه برنامه، مرکز نه مربع را به یک حیاط اندرونی اختصاص دادیم که به واسطه‌ی فضای باز نیمه‌محصور میانی به حیاط بیرونی وصل می‌شود و ارتباط پروژه با حیاط در دو کیفیت نیمه‌محصور درونی و باز بیرونی اتفاق می‌افتد، و بدین جهت دو مربع جنوبی به لکه ی استخر اختصاص داده‌شد که با فضای حیاط درونی و بیرونی و همچنین آلاچیق میانی در ارتباط است. در واقع تصمیمی که در لایه برنامه‌دهی گرفته‌شد به واسطه‌ی شبکه‌ی ۹ مربع سازماندهی شد و هر فضا در یک بخش از ۹ مربع تعریف شدند.

برنامه پروژه در تراز همکف به فضای عمومی و یک سوییت مستقل مهمان به صورت شفاف در ارتباط با حیاط‌ها، در طبقه‌ی اول فضاهای خصوصی که شامل یک هال خصوصی و ۳ اتاق مستر، بدین ترتیب برنامه پروژه در سه تراز تعریف شد. بدین گونه با اختصاص دادن هر فضا به یک مربع و فعال کردن دو آکس عمود سرویس‌دهنده بین برنامه ها با تناسب موندریان پروژه شکل می‌گیرد.

آکس‌های فعال در واقع جرز هایی آجری هستند که برنامه‌های خدماتی و ارتباطی پروژه را درون خود جای می‌دهند و همچنین به عنوان عنصر سه بعدی سازماندهنده، نقش جداکنندگی فضاها را هم برعهده‌دارند. در تراز بام این آکس به مسیر و روف گاردن اختصاص داده‌می‌شود و همچنین جکوزی که هم سطح این آکس در زیر سقف شیب‌دار قرار دارد، درون ووید داخلی خودنمایی می‌کند.