خواسته کارفرمای پروژه، بنایی مسکونی در ۷ طبقه شامل دو واحد مشابه به همراه یک واحد تریپلکس بود . در اینجا سازماندهی فضایی با  توجه به شیب طبیعی تند زمین که از شمال به جنوب ۱۶ متر و امکان نورگیری و دید مناسب ازضلع جنوب فراهم می باشد، درسه قسمت به گونه ای درنظر گرفته شد که هر یک از قسمت ها به صورت پلکانی بر روی شیب قرار گیرد .در اینجا بخش جنوبی به حیاط و رمپ اسپیرال ، بخش میانی به دو واحد مسکونی، پارکینگ و مشاعات و بخش شمالی با امکان دسترسی از گذر ، به لابی ساختمان و واحد تریپلکس اختصاص یافته است.

در ضلع شمالی، با توجه به وجود اردوگاه شهید چمران و اشراف و سروصدای ناشی از آن، تصمیم برآن شد تا از پوسته دوم استفاده شود. ایده پروژه پوسته ای یکپارچه از بتن سفید است که ساختمان را در برگرفته و با حفره های بیضی شکل متاثر از سیرکولاسیون وکاربری های داخلی پروژه خراشیده شده است. دراینجا با عقب نشینی حجم ساختمان از برشمالی امکان ایجاد یک نورگیر و حیاط خلوت خصوصی تحقق یافته است که در آن شکافهای پوسته، نور را به گونه ای سازماندهی شده به درون هدایت و فضای بینابینی آرامش بخش و منحصر به فرد را دربدو ورود ایجاد می نمایند، ضمن اینکه اشراف از بیرون به داخل را بسیار محدود و امکان نورگیری حداکثر از بالا و بازشو های عریض و ازکف تا سقف را امکان پذیر می سازند. ازآنجا که در جبهه شرقی نیز به علت تعلق زمین به کارفرما امکان ایجاد این روزنه ها فراهم بود، با ادامه این پوسته بتنی، دو وجه نمای شرقی و شمالی به صورت یکپارچه دیده شد . در ضلع جنوب به دلیل دید و چشم انداز عالی وحداقل اشراف این پوسته قطع شده و امکان ایجاد بازشو های عریض و تراسهای سبز فراهم شده است . ایده سادگی در برخورد بیرونی، درفضاهای داخلی پروژه اعم ازمشاعات و واحدهای مسکونی نیز امتداد یافته است.