توضیحات پروژه

این پروژه در یکی از فرعی‌های خیابان قآنی شیراز (به‌عنوان راسته‌ی اصلی صنف روشنایی) شکل گرفته است؛ موقعیتی که چالش اصلی آن ایجاد ارتباط بصری با محور اصلی خیابان و جلب توجه مخاطبی است که از فاصله‌ای دورتر عبور می‌کند. از این رو، طراحی ویترین و عمق فضایی آن به‌عنوان ابزاری برای ایجاد مکث و دعوت مخاطب به خیابان فرعی و درون پروژه مورد توجه قرار گرفت.
ایده‌ی طراحی بر پایه‌ی مفهوم (تئاتر و صحنه‌های نمایش) شکل گرفته است.همان‌گونه که صحنه‌ی تئاتر، باکنار رفتن پرده، بخشی از یک داستان و یک موقعیت زندگی را آشکار می‌کند، این شوروم نیز به‌ مثابه برشی از یک خانه عمل می کند؛ خانه‌ای که در آن فضاهای مختلف عریان شده و هربخش، روایت مستقلی از حضور نور در زندگی روزمره را نمایش می‌دهد.مجموعه ای از قاب ها و باکس هایی که مانند صحنه های متعدد یک تئاتر، لحظات مختلف زندگی را به نمایش می گذارند.
در فضای داخلی، به جای نمایش صرف محصولات روشنایی، تلاش شده است تا هر آبجکت در بستری معنادار قرار گیرد. فضاهایی مانند نشیمن ، اتاق خواب و دیگر سناریوها،همچون صحنه‌های متفاوت یک نمایش طراحی شده‌اند تا مخاطب بتواند عملکرد، کیفیت و تأثیر نور را در یک محیط واقعی تجربه کند.در این نگاه، نور دیگر یک محصول منفرد نیست، بلکه عنصری فضاساز است که به محیط معنا،عمق و هویت می بخشد.ویترین ادامه ای از همین ایده است که برخلاف رویکرد رایج شوروم های روشنایی که معمولا با یک سطح شیشه ای بزرگ و چیدمان متوالی چراغ ها شکل می گیرند.
این شوروم تنها محلی برای نمایش چراغ‌ها نیست؛ فضایی است برای تجربه‌ی نور و تأثیری که می‌تواند بر کیفیت زندگی و محیط اطراف ما داشته باشد.

جهت دسترسی به پروژه های بیشتر به این صفحه از سایت مراجعه کنید.