توضیحات پروژه

گذشته دمی است که از «آن» سپری شده و آینده بازتاب امید به سپری شدن لحظات پیش روست. «آن» خطی مماس بر دو گوی گذشته و آینده است و همواره در این تماس آینده به گذشته تبدیل می‌گردد. دو گوی چرخان که در میان خود همچون سیاه چاله ای ثانیه ها را به یکدیگر می سپارند. درک و لمس «دم» موهبتی بزرگ است همانگونه که حضرت سعدی آنرا با فرو بردن نفس و واجب بودن شکر آن بیان می فرمایند. دایره محاط در مربعی کامل در ۷ دهانه در پلان و در هر دهانه در تناسبات نمای آن شکل دهنده هندسه فضایی خطی از مرکز دایره محاط در نمای هر دهانه میگذرد. این خط در محل تماس کره فوقانی و مکعب در برگیرنده پلان است. کره فوقانی به شکل کاربندی های فلزی بر روی ۴ پایه بتنی قرار گرفته است. کاربندی های فلزی رنگ زده در ساختار فرم همچون گذشته، در جنس از عناصر امروزی و در تکنیک ساخت از ساخت رباتیک که ساختاری فردایی است بهره برده اند. مابقی عناصر فضا همچون توده سیاه در برگیرنده زمان است و آن خط همان مماس آینده و گذشته یعنی حال(فضای) که در آیتم با زیر نقش معماری ایرانی اما با نگاهی دیگر سعی دارد تا مکان را به زمان تبدیل کند و تمامی عناصر بکار گرفته شده در همین راستا زمان را قابل زیست می‌کنند. در مورد غذا نیز همین روال جاری است. نگاهی دیگر به غذاهای ایرانی که با حفظ اصالت گونه ای دیگر تجربه خواهند شد. در اینجا برآنیم تا با قدر نهادن حال و دمی که در آنیم لحظاتی از آینده نزدیک را به خاطراتی خوش بدل کنیم.

جهت دسترسی به پروژه های بیشتر به این صفحه از سایت مراجعه کنید.