لوگو رسانه جهان معماری

پاویون میان‌ماندگی – معماران اشعری

پاویون میان ماندگی

امیرحسین اشعری، زهرا جعفری، مریم دارابی

استان تهران

پاویون میان ماندگی

امیرحسین اشعری، زهرا جعفری، مریم دارابی

استان تهران

ویدیو
ویدیو و انیمیشنی برای نمایش وجود ندارد
دیاگرام های طراحی
پلان و نما
مقاطع و جزییات

این پروژه فاقد مدارک مقاطع و جزییات اجرایی می باشد.

اطلاعات پروژه
نام پروژه :
پاویون میان ماندگی
موقعیت پروژه :
استان تهران
آدرس پروژه :
تهران، مجموعه فرهنگی ورزشی انقلاب، دروازه غربی (دروازه سئول)
شرکت مشاور :
معماران اشعری
معمار مسئول :
امیرحسین اشعری، زهرا جعفری، مریم دارابی
گرافیک و پرزانته :
سارا ناظمی
تاریخ آغاز پروژه :
تاریخ پایان پروژه :
مساحت زمین ( متر مربع ) :
مساحت زیر بنا ( متر مربع ) :
دسته بندی کاربری :
بناهای عمومی
تیم اجرایی :
مرتضی حسینی، شرکت مدرن پوشش آرک
كارفرما :
عکاسی پروژه :
نوید عطروش
توضیحات فارسی

توضیحات پروژه

تهران شهری است معلق میان هویت و بی‌هویتی، خاطره و فراموشی؛ شهری در حال دگرگونی مداوم که در آن، زیستن در وضعیت گذار به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده است.

«لیمینالیتی» یا «میان‌ماندگی» به وضعیتی آستانه‌ای اشاره دارد؛ حالتی میان دو مکان یا دو موقعیت که در آن مرزها محو می‌شوند و فضا امکان بازتعریف پیدا می‌کند. پاویون میان‌ماندگی این وضعیت ناپایدار را به تجربه‌ای فضایی و فراگیر تبدیل می‌کند. فرم نامتعادل و سازه بتنی نمایان آن بازتابی از همین بی‌ثباتی است و گذرگاه باریک، بدن را به‌طور آگاهانه در وضعیت فشردگی، تعلیق و رهایی قرار می‌دهد. با حرکت بازدیدکنندگان روی رمپ، بوی روغن سوخته شدت می‌گیرد و تجربه، حواس مختلف را هم‌زمان درگیر می‌کند.

در انتهای مسیر، فضا ناگهان گشوده می‌شود. در این نقطه، مرز دیگر نشانه پایان نیست، بلکه به آستانه‌ای برای مکث، سکوت و تأمل درباره خود و شهر تبدیل می‌شود. یک منبع نور کروی درون حوضچه‌ای از روغن سوخته قرار گرفته و نور را به سمت بالا و بر دیوارهای پیرامون می‌تاباند. تاریکی مسیر منتهی به این نقطه باعث می‌شود چشم‌ها به‌تدریج با فضای کم‌نور سازگار شوند و در نتیجه، روشنایی نهایی حالتی ناگهانی و مکاشفه‌گونه پیدا کند.

این پاویون برای رویدادی پنج‌روزه طراحی شده و «تجربه» را در مرکز ایده خود قرار می‌دهد. این رویکرد حتی پس از پایان ساخت نیز ادامه یافت؛ در روز نخست، قطعی کوتاه‌مدت برق باعث شد کره‌ای که با جریان باد متورم نگه داشته می‌شد، به‌طور غیرمنتظره داخل روغن سوخته فرو برود و نقش‌هایی تصادفی روی سطح آن ایجاد شود. این ردها که به نقشه‌ای شهری، خیابان‌ها و نشانه‌های زندگی روزمره شباهت داشتند، خود به بخشی از اثر تبدیل شدند و نشان دادند چگونه زمان و رخدادهای پیش‌بینی‌نشده می‌توانند معناهای تازه‌ای ایجاد کرده و تجربه معماری را دگرگون کنند.

 

جهت دستیابی به دیگر اخبار معماری به این بخش از سایت مراجعه کنید.

 

English Description
There is no description for this item

نظرات پست

یک دیدگاه بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

” تمامی حقوق مادی و معنوی محتوا متعلق به پایگاه خبری جهان معماری می باشد “

ارسال پروژه